Paragwajski Investor Pass. Cztery ścieżki. Bezpośredni stały pobyt. Od US$ 70 000.

Z samej rezolucji

Co naprawdę ustanawia Resolución MIC Nº 0283/2026.

CIE — *Constancia de Inversionista Extranjero* — to instrument administracyjny wydawany przez MIC, przyznający bezpośredni stały pobyt. Operacyjne brzmienie z rozporządzenia:

Establécese la Constancia de Inversionista Extranjero (CIE) como instrumento administrativo que otorga acceso directo a la residencia permanente ante la Dirección Nacional de Migraciones, sin necesidad de cumplir la etapa temporal previa.

Niniejszym ustanawia się Zaświadczenie Inwestora Zagranicznego (CIE) jako instrument administracyjny przyznający bezpośredni dostęp do stałego pobytu przed Krajową Dyrekcją ds. Migracji, bez konieczności odbycia uprzedniego etapu tymczasowego.

Cztery ścieżki

Która z czterech ścieżek Investor Pass pasuje do twojej sytuacji?

Każda ścieżka ma własny próg i dokumentację. Składasz wniosek na jedną, ale każde CIE daje ten sam wynik rezydencji stałej.

• 01 · Inwestycja Produktywna — US$ 70 000

  Rzeczywiście działająca spółka w Paragwaju. Minimum US$ 70 000 zainwestowane, 5 formalnych paragwajskich miejsc pracy (zarejestrowanych w IPS, przynajmniej na minimalnym wynagrodzeniu). Biznesplan złożony w MIC. Koszty cykliczne (czynsz, wynagrodzenia, media, administracja) nie wliczają się do kwoty US$ 70 000 — próg dotyczy faktycznego wdrożenia kapitału: sprzętu, wyposażenia, zapasów, technologii, pojazdów. *Najlepsza opcja:* zagraniczni przedsiębiorcy prowadzący faktyczną działalność operacyjną w Paragwaju.

• 02 · Turystyka — US$ 150 000

  Inwestycja w projekt turystyczny (hotel, ecolodge, przedsięwzięcie hotelarskie). Minimum US$ 150 000. Wymagany biznesplan i semestralne raporty postępu. Brak skodyfikowanego progu tworzenia miejsc pracy, ale projekt musi być istotny. *Najlepsza opcja:* założyciele prowadzący prawdziwą działalność turystyczną, a nie czysto nieruchomościową.

• 03 · Nieruchomości — US$ 200 000

  Zakup nieruchomości. Minimum US$ 200 000. Dwie ścieżki dokumentacyjne: (a) pełny zarejestrowany akt własności w rejestrze nieruchomości lub (b) notarialnie poświadczona umowa kupna z co najmniej 30% zapłaconej ceny. Nieruchomości na użytek własny i rodzinny są wykluczone z kwalifikującej się podstawy. Brak biznesplanu ani wymogu zatrudnienia. *Najlepsza opcja:* założyciele lokujący kapitał w paragwajskie nieruchomości, a nie w operacje.

• 04 · Instrumenty Finansowe — US$ 200 000

  Inwestycja w instrumenty finansowe z siedzibą w Paragwaju (obligacje, papiery wartościowe, regulowane pojazdy inwestycyjne). Minimum US$ 200 000. Zaświadczenie od uprawnionego podmiotu, datowane nie wcześniej niż 180 dni przed złożeniem wniosku. Minimalny okres utrzymania: 2 lata. Wymagane coroczne sprawozdania. *Najlepsza opcja:* inwestorzy portfelowi, emeryci, którzy wolą nie prowadzić firmy ani nie kupować nieruchomości.

Dla wszystkich czterech ścieżek CIE jest instrumentem wydawanym przez MIC, i to właśnie on otwiera składanie wniosku o stałą rezydencję w DNM. Karta DNM następuje po 3–6 miesiącach. Stała rezydencja wymaga co najmniej jednej wizyty w Paragwaju co trzy lata, aby ją utrzymać.

Jak naprawdę wygląda harmonogram

Ile naprawdę trwa Investor Pass, od decyzji do karty PR?

Tekst prawny wyznacza 5 dni roboczych na samo CIE. Całość z uwzględnieniem wydania karty DNM to ok. sześć miesięcy w 2026. Konkretna kolejność:

1. 01

   Przygotowanie dokumentacji (tygodnie 0–4)

   Zagraniczne zaświadczenie o niekaralności (apostillowane), zagraniczny akt urodzenia (apostillowany), zagraniczny akt małżeństwa (jeśli dotyczy, apostillowany), dowód adresu w Paragwaju, skan paszportu, dowód inwestycji (zależnie od ścieżki). Dla Inwestycji Produktywnej: dokumenty rejestracyjne spółki + biznesplan. Dla Nieruchomości: akt własności lub umowa z zapłatą 30%. Dla Instrumentów Finansowych: zaświadczenie od uprawnionego podmiotu.

2. 02

   Złożenie CIE w MIC (tydzień 4)

   Złożenie przez portal inwestorski MIC. MIC weryfikuje dokumenty i (dla ścieżki produkcyjnej/turystycznej) biznesplan. Cel: 5 dni roboczych od kompletnego wniosku. CIE jest wydawany jako numerowany dokument administracyjny.

3. 03

   Złożenie wniosku o stały pobyt w DNM (tygodnie 5–6)

   Z CIE w ręku dokumenty rezydencji trafiają do DNM (Dirección Nacional de Migraciones). To ten sam krok, który wykonuje kandydat ze standardowej ścieżki, ale CIE pomija dwuletni etap tymczasowy i prowadzi bezpośrednio do stałego.

4. 04

   Biometria + Cédula (tygodnie 8–10)

   Wizyta w Paragwaju na spotkanie w celu pobrania danych biometrycznych w DNM. Cédula (dowód osobisty) jest wydawana wkrótce po. Od tego momentu jesteś funkcjonalnie paragwajskim rezydentem — możesz podpisywać umowy, otwierać rachunki bankowe na własne nazwisko, rejestrować pojazdy, podpisywać akty własności nieruchomości.

5. 05

   Karta stałego pobytu (miesiące 3–6)

   Fizyczna karta stałego pobytu przybywa z DNM 3–6 miesięcy po skompletowaniu dokumentów. Cédula jest operacyjnym dokumentem codziennego użytku; karta stałego pobytu to leżący u jej podstaw status prawny.

*Cel 5 dni na CIE dotyczy etapu MIC w procesie.* Dalsze przetwarzanie karty stałego pobytu przez DNM jest dłuższym odcinkiem i przebiega według standardowego harmonogramu przyjęć DNM. Kompletny, dobrze przygotowany wniosek przechodzi przez oba etapy szybciej niż niekompletny — opłać księgowego lub doradcę z góry, aby uniknąć cykli ponownego składania.

Investor Pass a standardowa rezydencja

Investor Pass vs standardowa rezydencja — która ścieżka Paragwaju jest dla ciebie właściwa?

Standardowa rezydencja paragwajska na podstawie Ley 6984/2022 + Decreto 4122/2025 trwa już 2–6 miesięcy i kosztuje ok. US$ 700 w opłatach rządowych. Investor Pass kosztuje więcej i przebiega szybciej — ale kluczowa różnica to bezpośrednie przyznanie statusu stałego.

• Czas do stałego pobytu

  Ścieżka standardowa: 2 lata tymczasowej (Residencia Temporal), następnie konwersja na stałą. Łącznie ok. 2–2,5 roku do statusu stałego. Investor Pass: bezpośrednio stały od pierwszego dnia. Omijasz całkowicie dwuletni etap tymczasowy. Dla założycieli planujących długoterminową obecność to decydująca cecha.

• Nakład dokumentacyjny

  Ścieżka standardowa wymaga tych samych apostillowanych dokumentów zagranicznych co Investor Pass, plus paragwajskie zaświadczenie o niekaralności. Investor Pass dodaje warstwę dowodu inwestycji (dokumenty spółki, akt własności lub zaświadczenie od podmiotu), ale eliminuje dokumentację konwersji z drugiego etapu dwa lata później.

• Koszty

  Standardowy: ~US$ 700 rządowy + ~US$ 800–1 500 doradca. Investor Pass: te same opłaty rządowe + ~US$ 1 500–3 500 doradca za biznesplan i złożenie wniosku + sama inwestycja. Inwestycja nie jest opłatą — kapitał pozostaje w twojej spółce, nieruchomości lub portfelu.

• Wynik podatkowy

  Identyczny. Obie ścieżki przyznają rezydencję podatkową po spędzeniu >120 dni w Paragwaju. Obie pozwalają korzystać z reżimu terytorialnego (0% od dochodów ze źródeł zagranicznych). Ścieżka Investor Pass nie przyznaje dodatkowych korzyści podatkowych poza stałym pobytem.

• Ryzyko cofnięcia

  Standardowy pobyt jest trudniejszy do cofnięcia po jego przyznaniu. Pobyt na ścieżce produktywnej Investor Pass jest uwarunkowany substancją — MIC monitoruje utrzymanie zatrudnienia i rzeczywistości operacyjnej. Spółka-przykrywka stworzona wyłącznie w celu uzyskania rezydencji stanowi podstawę do cofnięcia.

Uczciwe ujęcie: Investor Pass jest właściwym wyborem, jeśli (a) i tak zainwestowałbyś US$ 70k+ w paragwajski biznes lub nieruchomości, albo (b) chcesz konkretnie uzyskać status stały od pierwszego dnia. Jeśli głównie chcesz osobistej rezydencji bez prowadzenia firmy, ścieżka standardowa jest tańsza, prostsza i daje ten sam wynik podatkowy dwa lata później.

Uczciwe zastrzeżenia

Co powinieneś wiedzieć przed złożeniem wniosku o Investor Pass Paragwaj?

• Substancja ponad papierem.

  MIC + DNIT sprawdzają, czy spółka na ścieżce produktywnej rzeczywiście zatrudnia pięciu pracowników i prowadzi działalność określoną w planie. Podmioty istniejące tylko na papierze są flagowane, a CIE może zostać cofnięte. Traktuj to jak prawdziwy biznes, a nie pojazd do uzyskania rezydencji.

• Koszty cykliczne nie wliczają się do US$ 70k.

  Czynsz, wynagrodzenia, media, cykliczna administracja i honoraria księgowego są wyraźnie wykluczone z obliczenia kwalifikującej się inwestycji. Próg dotyczy kapitału wdrożonego w spółce (sprzęt, wyposażenie, zapasy, technologia). Zaplanuj budżet odpowiednio.

• Bankowość nadal jest wąskim gardłem.

  CIE w 5 dni, rachunek bankowy w 2–4 tygodnie. Cédula przyspiesza przyszłe operacje bankowe, ale *pierwsze* otwarcie rachunku firmowego wciąż przebiega według standardowych harmonogramów KYC dla nierezydentów.

• Inwestycja nie jest zwrotna na żądanie.

  Instrumenty Finansowe mają minimalny okres utrzymania 2 lat. Inwestycja Produktywna nie ma skodyfikowanego okresu utrzymania, ale wymóg substancji oznacza, że likwidacja spółki wkrótce po przyznaniu stałego pobytu przyciąga kontrolę.

• Utrzymanie stałego pobytu wymaga rzeczywistych wizyt.

  Co najmniej jeden wjazd do Paragwaju co trzy lata. Rezydenci długo nieobecni tracą status po cichu — DNM śledzi ruchy graniczne. Dla założycieli, którzy faktycznie mieszkaliby gdzie indziej, planuj okresowe wizyty.